15/8/2019: Tine is vandaag als tweede geëindigd in de Embrunman, de “zwaarste triatlon ter wereld.” Tine fietste en liep een groot deel van de wedstrijd aan de leiding, maar moest in de laatste deel van de marathon Judith Corachan Vaquera laten passeren. Onze landgenote Alexandra Tondeur pakte de derde plaats. De eindtijden waren 10:54:07 voor Corachan Vaquera, 11:00:30 voor Tine, en 11:05:57 voor Tondeur.

 

De Embrunman heeft zijn loodzware reputatie niet gestolen. Naast de reguliere 3,8 kilometer zwemmen, is er het 187 kilometer lange fietsparcours met 4500 hoogtemeters (met onder andere de Col d’Izoard; 2360m hoog) en een marathon met 600 hoogtemeters. Met andere woorden: een wedstrijd zoals Tine ze graag heeft. Ze won de Embrunman dan ook in 2017. Vandaag kwam ze er heel dicht bij.

 

Tine begon eraan met een uitstekende zwemprestatie. Met een tijd van 58:01 had ze slechts 3:35 achterstand op Corachan Vaquera. Eens op de fiets, zette Tine vanuit de vierde plaats meteen de achtervolging in en rond kilometer 60 nam ze de leiding over. Ze kon ook een voorsprong uitbouwen, maar Corachan Vaquera slaagde er wel in om die te beperken tot vier à vijf minuten. Tondeur volgde op 13 minuten. En dus was de vraag of die voorsprong genoeg zou zijn om sterke lopers als Corachan Vaquera en Tondeur af te houden in de marathon. Die marathon werd een lijdensweg voor Tine, die al meteen te kampen kreeg met steken. Ze vond min of meer haar tempo, maar Corachan Vaquera was sneller. Vijf minuten voorsprong werden er vier, drie, twee… Het aftellen eindigde rond kilometer 30, toen Corachan Vaquera Tine definitief voorbijging. Tine kon niet volgen en kreeg de laatste kilometers nog krampen in haar kuit, maar kon toch op karakter haar tweede plaats veiligstellen.

 

Een eervolle tweede plaats na een eerlijke strijd in een zware wedstrijd, daar kan Tine mee leven. Ook al voelt een tweede plaats een beetje aan als een verloren overwinning: “Ik had hier echt graag nog eens gewonnen. Zeker omdat de wedstrijd me ligt en ik hier in 2017 gewonnen heb. Dus in die zin is er natuurlijk teleurstelling. Maar langs de andere kant is het ook ok als iemand gewoon beter is. Corachan Vaquera heeft vandaag de drie disciplines sterk afgewerkt en wellicht goed haar krachten gedoseerd. Daar kan je niets op afdingen. Ik heb ook goed gezwommen en gefietst. Maar het lopen was van begin tot einde afzien. En ik had niet genoeg voorsprong om die mindere marathon te compenseren. Maar komt, alles bij elkaar moet ik content zijn. Ik heb een sterke wedstrijd gedaan in een deelnemersveld dat elk jaar jonger en sterker wordt. Ik ben er best wel trots op dat ik op mijn 41ste nog meestrijd voor de overwinning.”