30/6/2019: Tine is vandaag als tweede geëindigd in de Ironman France. Ze greep zo net naast haar zesde overwinning in Nice. Zelfs met ingekort parcours werd het een loodzware wedstrijd waarin de Carrie Lester (8:05:20) de overwinning pakte. Met een eindtijd van 8:09:18, finishte Tine slechts vier minuten na de Australische. Manon Genet (Frankrijk; 8:14:01) vervolledigde het podium.

Tine was naar Nice afgezakt met als doel als eerste de wedstrijd voor de zesde keer te winnen. De hitte gooide al voor de start roet in het eten. Omwille van de gevaarlijk hoge temperaturen die Frankrijk momenteel teisteren en de luchtvervuiling die daar in Nice mee gepaard gaat, werd de wedstrijd ingekort. Er werd maar 152 kilometer (in plaats van 180) gefietst en 30 kilometer (in plaats van een volledige marathon) gelopen. De 3,8 kilometer zwemmen bleef intact. Jammer voor Tine, want dat is net haar minst sterke onderdeel. Toch zwom ze vandaag uitstekend. Ze kwam als vierde uit het water op 4:30 van snelste zwemster Lester. In het fietsen rukte Tine al snel op naar de tweede positie. Tot halverwege het fietsgedeelte kon Lester haar voorsprong uitbouwen tot zeven minuten, daarna werkte Tine zich gestaag terug. Dat betekende dat ze aan de ¾ marathon kon beginnen met ongeveer drie minuten achterstand. Onder een loden zon zette Tine een uitstekende 30 kilometer neer. Lester bleek echter een net iets sterkere loopster. Terwijl zij de overwinning pakte, gaf Tine dankzij een gedoseerde loopprestatie haar tweede plaats niet meer uit handen.

Geen zesde overwinning in Nice, dus. Toch was Tine niet ontgoocheld: “Carrie Lester is een triatlete van wereldniveau die de top-10 in Hawaï haalt. En vandaag was ze gewoon beter. Maar ik heb een goeie wedstrijd gedaan. Ik heb laten zien dat ik hier toch nog thuishoor op mijn 41e. Plus, het is fijn om weer voor de prijzen mee te doen na die val met de fiets die mijn hele voorjaar verpestte.” Tine was dus niet ontevreden na de wedstrijd, wel heel erg moe. “Ik heb hier de afgelopen maanden veel getraind, maar ik was precies toch vergeten hoe zwaar deze wedstrijd is. En natuurlijk, het was vandaag ongelooflijk heet. De beslissing om de wedstrijd in te korten was echt wel terecht. Als je op het einde van het fietsgedeelte uit de bergen komt gereden, slaat de hitte je in je gezicht. Nog voor je begint te lopen, ben je al ongemakkelijk van de warmte. Mijn voeten stonden in brand en de luchtvervuiling werkte ook meteen op mijn luchtwegen.” Een lastige wedstrijd dus, waaruit Tine toch een aantal bemoedigende zaken meeneemt naar de Embrunman, haar volgende grote doel in augustus: “Mijn zwemmen was al goed in Geraardsbergen en ook nu voelde ik me sterk in het water. En ook mijn lopen is prima. Alleen op de fiets zou ik de komende weken nog wat willen groeien. Vandaag ging het niet slecht, maar het was nog niet mijn beste niveau. Dat wil ik in de Embrunman zeker halen.”